Στην ασφάλιση του κλάδου ανεργίας του ΟΑΕΔ, υπάγονται τα πρόσωπα που παρέχουν κατά κύριο λόγο εξαρτημένη εργασία, με βάση σύμβαση εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου (άρθρ. 11, παρ. 1 του Ν.Δ. 2961/1954) τα οποία μετά τη λήξη ή λύση της εργασιακής τους σχέσης δεν βρίσκουν νέα απασχόληση και πληρούν τις προϋποθέσεις των απαιτούμενων ημερών ασφάλισης (άρθρ. 4 και 5 του Ν. 1545/1985, όπως ισχύουν).
Ειδικότερα, η δυνατότητα επιδότησης εξαρτάται από το πόσες ημέρες εργασίας έχει πραγματοποιήσει ο ασφαλισμένος στα κρίσιμα χρονικά διαστήματα του 14μήνου ή διετίας πριν από τη λύση ή τη λήξη της εργασιακής σχέσης. Ωστόσο για τους απασχολούμενους σε εποχικά επαγγέλματα προβλέπονται οι ειδικότερες προϋποθέσεις ένταξης του άρθρου 24 του Ν. 1836/89, όπως ισχύει. Ειδικότερα, ορίζεται ότι για τους “...απασχολούμενους σε τουριστικά και άλλα εποχιακά επαγγέλματα...”, αρκούν εκατό (100) ημέρες εργασίας στην ασφάλιση του κλάδου ανεργίας του ΟΑΕΔ, στο τελευταίο δωδεκάμηνο πριν τη λύση ή τη λήξη της εργασιακής σχέσης.
Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 31 του ν. 4144/14, η οποία αντικατέστησε τη διάταξη του άρθρου. 24 του Ν. 1836/89, “Εποχική” θεωρείται η εργασία: “που παρέχεται σε επιχειρήσεις, εκμεταλλεύσεις, υποκαταστήματα ή παραρτήματα επιχειρήσεων, οι οποίες από τη φύση τους, τις καιρικές ή ιδιαίτερες συνθήκες ή λόγω των χρησιμοποιούμενων πρώτων υλών, λειτουργούν κατά ημερολογιακό έτος για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από (2) και μικρότερο από εννέα (9) μήνες, κατά το υπόλοιπο δε χρονικό διάστημα του ημερολογιακού έτους δεν απασχολούν προσωπικό που υπερβαίνει το 25% του μέσου όρου του προσωπικού, το οποίο απασχολούν κατά την περίοδο αιχμής της δραστηριότητάς τους”.
Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις των πραγματοποιηθεισών ημερών εργασίας, θεμελιώδης προϋπόθεση για το χαρακτηρισμό μιας επιχείρησης ως εποχιακής είναι ο περιορισμός της λειτουργίας της επιχείρησης σε χρονικό διάστημα πάνω από 2 μήνες και λιγότερο από 9 μήνες, λόγω της φύσης της, των καιρικών ή ιδιαίτερων συνθηκών ή λόγω των χρησιμοποιούμενων πρώτων υλών.
Το ΤΑΞΙ δεν εμπίπτει στην έννοια της εποχιακής επιχείρησης, καθότι από τη φύση του, δεν μπορεί να ενταχθεί ως τέτοια. Συνεπώς, οι Αμειβόμενοι Οδηγοί Ταξί της Ρόδου δεν μπορούν να επιδοτηθούν λόγω ανεργίας με βάση τις ρυθμίσεις του αρθρ. 31 του Ν. 4144/13.
Ο υπουργός
Ι. Βρούτσης”
Πηγή:
rodiaki.gr
(Τρίτη, 25 Φεβρουαρίου 2014)
