Η νέα πραγματικότητα στις μετακινήσεις.
Παρακολουθούμε σήμερα τις εξελίξεις,ουραγοί χωρίς να συμμετέχουμε στη νέα πραγματικότητα.
15 χρόνια στο ΤΑΧΙ παρατηρώ τον κλάδο,τους συναδέλφους την πιάτσα.
Αν έγραφα όσα είδα θα γέμιζα βιβλία...αλλά θα μου πεις ποιος διαβάζει πια;
Τα πρώτα χρόνια πριν την κρίση,κανείς δεν έδινε σημασία....
Δουλειά να φάνε κι οι κότες.
Εργολάβοι ;;; Σιγά μην ασχοληθούμε !!!
Μαϊμού ΤΑΧΙ ; Δεν βαριέσαι,αφού δεν προλαβαίνουμε να εξυπηρετήσουμε ,ας δουλέψουν κι αυτοί.
Δουλειά ΥΠΑΡΧΕΙ....
Σαν τα λεφτά του Γιωργάκη...
Οι πιο πολλοί επέλεγαν τη ''μάχη''...δρόμος ,χέρι,πιάτσα...
ΠΙΑΤΣΑ ;;; Τι είναι τούτο;
Μέχρι το 2011 στις πιάτσες υπήρχαν μόνο οι πινακίδες που δήλωναν,ότι εδώ μπορεί και να βρεις ΤΑΧΙ.
Σήμερα οι περισσότερες πιάτσες,δεν έχουν καν πινακίδες...έχουν όμως ΤΑΧΙ...
Πολλά ΤΑΧΙ, αμέτρητα !!!
Και ζητάμε κι άλλες,ΠΙΑΤΣΕΣ....
Κόσμο ,πελατεία ; αυτούς που θα τους βρούμε;;;
Ποιότητα ζητάει ο πελάτης,ευγένεια,καθαριότητα...
Αν κρίνω απο συμπεριφορές συναδέλφων,απέναντι μου ,αλλά και σε άλλους συναδέλφους...φαντάζομαι τι αντιμετωπίζουν οι πελάτες...
Πως να αλλάξω την εικόνα που σχημάτισε ο ηλικιωμένος πελάτης μου,όταν σε διαδρομή,''συνάδελφος'',παραβίασε προτεραιότητα,κάνοντας την κλασική χειρονομία της ''τρόμπας'' ,δείχνοντας μου ταυτόχρονα την ανοιχτή του παλάμη !!!
Η μια άλλη φορά ,που ο πελάτης έφυγε τρέχοντας από το πρώτο ΤΑΧΙ στην πιάτσα....
Ο λόγος;
Θυμάστε τη διαφήμιση για γνωστό αποσμητικό;;;
-Μα κάποιος πρέπει να του μιλήσει για το Rexona !!!
Nαι ξέρω,θα μου πείτε....καλά με 3,47 η διαδρομή,πολλά ζητάει !!!
Δυστυχώς όμως,οι άλλοι που τους κατηγορούμε,αυτά τα αυτονόητα,τα κάνουν με πολύ λιγότερα...
Όχι δεν είμαι μαζί τους,όταν όμως ψάχνουμε τι φταίει,ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας.
Όταν μας σηκώνει το χέρι ο παππούς και η γιαγιά με το μπαστούνι μην τους προσπερνάμε για το εύκολο δρομολόγιο....
Παλιά λέγανε στην Μητροπόλεως ,μπαίναμε με σβηστές κουκούλες.Τετράδα στο ΤΑΧΙ για Καλαμαριά..
Πάνε και τώρα αν βρεις πελάτες !!!
Ανω Πόλη ;;; Κατά που πέφτει ;;; Και ποιος πάει;;;
Αυτός που πήγαινε με το σταυρό στο χέρι.
Που είναι σήμερα χρεωμένος ,που δεν μπορεί να αντικαταστήσει το όχημα του και που βλέπει τα λαμόγια να κάνουν περιουσίες .
Αυτούς που οι περισσότεροι έχουν ξεχάσει σε ποια θέση είναι το τιμόνι του αυτοκινήτου τους.
Είναι σήμερα,σαν να μας εκδικούνται οι πελάτες. Οι 7 στους 10 πάνε πάνω....έλεος !!!
Κάποτε βρέθηκα στην Πτολεμαΐδα,ήταν εποχή που τα σκυλιά τα δέναν με τα λουκάνικα.Κατεβαίνοντας από το τρένο με ένα σάκο ,σηκώνω χέρι σε ένα ΤΑΧΙ που μόλις είχε αποβιβάσει πελάτη στο σταθμό. Πάτησε γκάζι και έφυγε χωρίς καν να σταματήσει,κάνοντας νόημα να τηλεφωνήσω στο Ρ/Τ.
Εκ των υστέρων ενημερώθηκα ότι έτσι δούλευε η επαρχία.
Ο πελάτης όμως έχει μνήμη και μας ξεπληρώνει και την πληρώνουν όλοι και οι καλοί και οι κακοί..
Τώρα προσπαθούμε να μαζέψουμε τα ασυμμάζευτα.
Αυτά εκμεταλεύεται η uber και η κάθε εταιρεία που παρέχει μεταφορικό έργο.
Εκμεταλεύτηκαν τις αδυναμίες μας και τις έκαναν σημαία και διαφημιστικό spot.
Κάθε φορά λοιπόν που μας φταίνε οι άλλοι,ας δούμε γύρω μας.
Την πιάτσα ,το συνάδελφο.
Η πίτα είναι αυτή και συνεχώς τη μοιραζόμαστε περισσότεροι.
Κάθε φορά που περιμένουμε τους νόμους τους θεσμούς την πολιτεία ,ας κάνουμε την προσπάθεια μας.
Να αλλάξουμε προς το καλύτερο.Να διορθώσουμε τα στρεβλά που βλέπουμε γύρω μας.
Όσο λέμε δεν βαριέσαι τόσο θα χάνουμε έδαφος,τόσο θα λιγοστεύει το μερίδιο μας από την πίτα.
Είναι πολύ εύκολο να φταίνε πάντα οι άλλοι.
Είναι πολύ εύκολο να μην κάνουμε τίποτα.
Είναι δύσκολο να αλλάξουμε.
Πρέπει να αλλάξουμε.
Samokin Zoe
26/1/2018
