Σίγουρα από τις καλύτερα δομημένες εξουσίες, του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, είναι και αυτή των... παπαγάλων.
Χαριτωμένα πετούμενα που πάνε πότε από εδώ και πότε από εκεί, ανάλογα με το που θα βρούν την περισσότερο γεμάτη ταΐστρα.
Παπαγάλοι σε όλες τις χρωματικές αποχρώσεις, και από όλες τις ράτσες. Βέβαια... και κρίμα γι αυτό, με το ίδιο φτωχό πάντα λεξιλόγιο. Χρόνιοι παπαγάλοι της τάχα ελεύθερης έκφρασης και δεν μάθανε τίποτα παραπάνω, από τις λεξούλες που τους διδάξανε τα αφεντικά τους, έτσι ρε γαμώτο, για να πουν και κάτι παραπάνω από τα «αυστηρώς υπογραμμισμένα».
Κάθε ημέρα απολαμβάνουμε τα σόου τους, τις υπέροχες παραστάσεις τους...
Κυρίως όταν μιλούν ανοιχτά και με αποκαλύψεις...
Πoτέ όμως τα φτερωτά αυτά παπαγαλάκια δεν μας είπαν για τα αφεντικά τους...
Ειδήσεις αλα καρτ, ρε παπαγάλοι;
Δημοσιογράφοι είναι αυτοί που αγωνίζονται έντιμα σε ένα μέσο ενημέρωσης και μοχθούν να δώσουν την είδηση τους όπως αυτοί ξέρουν να τη δώσουν, ανταγωνιζόμενοι την αιμοβόρα αμεσότητα και υποκλινόμαστε με σεβασμό και δέος σε αυτούς.
Και όχι τα παπαγαλάκια που ως επί το πλείστον έχουν μάθει να εκφράζουν τα συμφέροντα των αφεντικών τους...
Να που έφτασαν οι καιροί κάποιοι να φαντάζουν άγιοι και να νομίζουν πως ασκούν και λειτούργημα, όταν παντού βλέπουν συντεχνίες, αδικίες, απάτες και φοροδιαφυγή εκτός απο το ίδιο τους το μαγαζί...
(Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011)
